Isto é: dúas morreron. Morreron dúas e por watsap mo contan (non elas, naturalmente).
Da segunda cóntame Maral á hora de me ir deitando: que está en shock, que lle acaban de contar que se suicidou unha viciña do seu barrio, unha rapariga nova que a atendía no Froiz a diario, que tiña un neno de catorce anos que hai uns días marchou a vivir co pai porque eles estaban separados, que ela quedou soa e non o deu soportado.
Que dicir? Vou para a cama, pero vou pensando, facendo reconto. Sáenme, con esta, desde o confinamento, unhas cantas mortes inxustificables.
Ningún comentario:
Publicar un comentario