O novo ano comeza con cancelacións; imos mal: a frenética actividade social de Venres estas últimas semanas (cea coa promoción da EXB, cea cos compañeiros de traballo, cea cos amigos de Delfos, cea cos do grupo de danza, cea cos exalumnos da súa escola) culmina nunha farinxite con inflamación de amígdalas, febre e antibióticos, e a nosa programada viaxe a León dilúese entre os polvoróns e os opíparos banquetes de noitevella e aninovo na casa de miña irmá.
Vai ser a primeira vez en dez anos que non iniciemos xaneiro de viaxe (aínda que algunha fose modesta, como cando fomos visitar en Vigo o pergamiño Vindel). A cancelación tardía supúxonos a perda dos billetes de tren e 79 euros da reserva do hotel. Tamén vai ser a primeira vez que valore a posibilidade de desmontar todo o circo e levar a árbore máis lonxeva para o rocho. O meu catarro resiste aínda, con tose e dor de cabeza, e este malestar vai do desánimo ao pánico cando me decato de que as confusións de miña mai son cada vez máis frecuentes; sen dúbida o seu rexeitamento ao audífono e ao móbil tamén contribúen ao illamento. Sen ir máis lonxe, onte discutiu con miña irmá sobre o xantar de Reis. As cousas novas non dan entrado nesa cabeza, e as vellas non dan saído.
Ningún comentario:
Publicar un comentario