Senil

Primeiro foron despistes, despois era que á tía O. lle patinaba cada vez máis o embrague, agora está claro que perdeu a cabeciña por completo.
Chama ás cinco da madrugada ás casas dos irmáns porque sente as conversas dos viciños conspirando contra elas dúas, e é que está convencida de que as queren botar da casa, unhas veces os caseiros e outras veces o banco. Sabe que ouve mal, pero só de perto: de lonxe entende todo e até distingue as voces de tal e de tal outro, e non repara en que algún deles leva xa anos morto.
A tía G. chora contándoo e di que non pode con ela, que os medicamentos non lle fan nada, e bótalle as culpas do que pasa aos programas da tele, que só saben falar de vellas asasinadas, bandas de albaneses, atracos en plena luz do día, cadáveres agachados e violadores en serie.
Da residencia en que pediron praza non hai noticia, e a tía O. pasa os días sentada nunha butaca cos ollos arroibados de chorar; cando lle pregunto como está, ela mira para as mans que retorcen o paniño e responde: bastante ben, tendo en conta o que nos está pasando.

Tías

A familia anda revolucionada e remordida: as irmás máis vellas de meu pai, altamente octoxenarias, anunciaron o Domingo que van deixar a casa para írense a unha residencia xeriátrica. Atrás quedan caídas, alarmas de madrugada, falsos mobbing, noites en branco e outros sobresaltos.
Non vai ser unha mudanza inmediata, porque non hai motivo de urxencia nin prazas vacantes, pero as miñas tías fixeron xa a petición, soltaron a bomba, e aquel agónico modelo de familia tradicional, que aínda sacode os tentáculos no fondo de todos, percutiu en cada casa como se as tías en verdade solicitasen a deportación para un campo de exterminio.
Meu pai cala e miña mai di que fan as coitadas de tripas corazón, que se autoconvencen pasando lista ás amigas que foron para alí ultimamente, dicindo o estupendo que é teren perruquería e salón de xogos, e ningunha falta de iren ao súper ou de faceren de comer cada día.
Mesmo a tía G., a muller máis negativa e pesimista deste mundo, empeza a crer nas vantaxes de se mudaren á residencia, apesar dos vellos, agora que lle aseguraron que poderá levar o novo televisor de 40' para ver no seu cuarto gayosos e novelas mentres a tía O. xoga abaixo á brisca e practica tai-chi.