![](//photos1.blogger.com/blogger/2684/701/200/applesa.jpg)
Onte, entre a unha e as cinco menos cuarto (isto é, mentres xantava na de meus pais e tomava o café noso de cada dia con Ti e Vapin), alguén deixou diante da miña porta unha bolsa de plástico chea de mazás recén collidas.
Vinte e oito gorentosas, húmidas, fresquísimas mazás recén contadas.
Hai na sala algunha
serpe que queira dar-me un mal consello?
8 comentarios:
Sempre relacionarei as mazás contigo, Kaplan, sobre todo a compota :D Na miña casa tamén chegaron moitas mazás en forma de agasallo.
Pois moito olliño, que mira o que lle pasou a Brancaneves.
e a tal Eva nin che conto...
E que dicir de Guillerme Tell?
Pois ó Sr. Newton ainda lle doe o trastazo da que lle deixaron a el "caer dunha árbore". :-(
Daniel
vaia, vexo en todos vdes muita erudición, pero poucos consellos...!
Non ten sentido saber canta xente está conectada nun momento dado se é imposible a comunicación, non si?
Que inveja! Adoraria chegar a casa e ter, à porta, um saco cheio de maçãs. Que saudades de comer maçãs acabadas de apanhar, em vez das maçãs do supermercado, todas iguais, sem bicho e quase sem sabor.
Publicar un comentario